Πρωτοπαθής Υπεραλδοστερονισμός
Στον πρωτοπαθή υπεραλδοστερονισμό η αλδοστερόνη παράγεται σε υπερβολικές ποσότητες από τη zona glomerulosa του επινεφριδικού φλοιού, συνήθως λόγω αδενώματος ή αμφοτερόπλευρης υπερπλασίας. Η αυξημένη αλδοστερόνη προκαλεί κατακράτηση νατρίου και νερού, με αποτέλεσμα την άνοδο της αρτηριακής πίεσης, ενώ ταυτόχρονα προάγει την απέκκριση καλίου, οδηγώντας σε υποκαλιαιμία. Τα άτομα εμφανίζουν συνήθως ανθεκτική υπέρταση, αδυναμία, μυϊκές κράμπες και αρρυθμίες. Συχνά παρατηρούνται πολυουρία και πολυδιψία. Η θεραπεία εξαρτάται από τον τύπο της βλάβης. Σε μονήρες αδένωμα η ενδεδειγμένη αντιμετώπιση είναι η χειρουργική αφαίρεση του επινεφριδίου. Σε αμφοτερόπλευρη υπερπλασία ή όταν το χειρουργείο δεν είναι εφικτό, η θεραπεία βασίζεται στη χορήγηση ανταγωνιστών αλδοστερόνης, όπως η σπιρονολακτόνη ή η επλερενόνη, καθώς και στην αντιμετώπιση της υπέρτασης.