Η λήψη της θυροξίνης πρέπει να γίνεται μόλις ξυπνήσετε το πρωί την ίδια περίπου ώρα της ημέρας μετά από 4 ώρες νηστείας και χωρίς να ακολουθήσει λήψη τροφής ή άλλων φαρμάκων για τα επόμενα 30 λεπτά.

Ειδικότερα η χορήγηση συμπληρωμάτων σιδήρου, ασβεστίου και χαπιών γαστροπροστασίας (Losec, Nexium, Laprazol, Pantium και όλων των φαρμάκων αυτής της κατηγορίας) καλό είναι να γίνεται 2 ώρες μετά την λήψη θυροξίνης.

Εάν μία δόση ξεχαστεί , τότε μπορεί να προστεθεί κατά τη διάρκεια της ίδιας ημέρας , πάλι με άδειο στομάχι.

Η δια βίου υποκατάσταση με την ορμονη θυροξίνη επιβάλλεται μόνο στην περίπτωση μόνιμου υποθυρεοειδισμού (οριστικη δυσλειτουργία του θυρεοειδούς αδένα) ή σε περίπτωση χειρουργικής εξαίρεσης ολόκληρου του οργάνου (ολική Θυρεοειδεκτομή).
Στην εφηβική ηλικία , στην εγκυμοσύνη και στην υποξεία θυρεοειδίτιδα (συχνά ιογενούς αιτιολογίας) μπορεί να είναι υποστηρικτική η χορήγηση θυροξίνης άρα και παροδική.

Ο υποθυρεοειδισμός από μόνος του δεν προκαλεί σοβαρή παχυσαρκία αλλά μια μικρή έως μέτρια αύξηση βάρους(1-5 κιλά). Σπάνια σε σοβαρής μορφής, αδιάγνωστο υποθυρεοειδισμό μπορεί να παρατηρηθεί μεγαλύτερη πρόσληψη βάρους αλλά όχι πάνω από 10 κιλά. Εάν βέβαια λαμβάνετε την αγωγή σας συστηματικά και έχετε επιτύχει καλή ρύθμιση των ορμονών σας τότε οποιαδήποτε πρόσληψη βάρους δεν οφείλεται στην πάθηση του θυρεοειδούς.

Η υπογλυκαιμία είναι η κατάσταση στην οποία το σάκχαρο του αίματος πέφτει κάτω από 68-70 mg/dL και συμβαίνει συχνότερα σε άτομα με διαβήτη που χρησιμοποιούν ινσουλίνη ή ορισμένα αντιδιαβητικά φάρμακα, αλλά μπορεί να εμφανιστεί και σε άλλες περιπτώσεις. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν τρόμο, έντονη πείνα, εφίδρωση, ταχυκαρδία, άγχος, ζάλη και αδυναμία, ενώ σε πιο σοβαρή μορφή μπορεί να υπάρξουν σύγχυση, θολή όραση, δυσκολία στην ομιλία ή υπνηλία και σε πολύ σοβαρές καταστάσεις απώλεια συνείδησης, σπασμοί ή κώμα. Η αντιμετώπιση γίνεται άμεσα με τον κανόνα 15–15: λήψη 15 γραμμαρίων γρήγορης ζάχαρης (όπως 1 ποτήρι χυμό, 1 ποτήρι αναψυκτικό με ζάχαρη, ταμπλέτες γλυκόζης 15γρ ή και ζάχαρη διαλυμένη σε νερό), αναμονή 15 λεπτών και επανέλεγχος του σακχάρου. Αν το σάκχαρο παραμένει χαμηλό, επαναλαμβάνεται η ίδια διαδικασία. Όταν σταθεροποιηθεί, και αν το επόμενο γεύμα αργεί, συνιστάται ένα μικρό σνακ για αποφυγή νέου επεισοδίου. Σε περίπτωση λιποθυμίας δεν δίνεται τίποτα από το στόμα. Ειδικότερα στους ινσουλινοεξαρτώμενους διαβητικούς τύπου 1 απαιτείται ένεση γλυκαγόνης (αν υπάρχει διαθέσιμη) και παραπομπή σε νοσοκομείο. 

Η συχνότερη αιτία είναι το «φαινόμενο της αυγής», όπου ο οργανισμός τις πρώτες πρωινές ώρες (4–8 π.μ.) εκκρίνει ορμόνες όπως κορτιζόλη, αυξητική ορμόνη και αδρεναλίνη που ανεβάζουν φυσιολογικά το σάκχαρο· στα άτομα με διαβήτη η ινσουλίνη δεν επαρκεί για να ελέγξει το φαινόμενο με αποτέλεσμα υψηλές πρωινές τιμές σακχάρου. Λιγότερη συχνή αιτία είναι το «φαινόμενο Somogyi», δηλαδή μια υπογλυκαιμία στη διάρκεια της νύχτας (π.χ. από υπερβολή στη δόση της ινσουλίνης ή ανεπαρκή πρόσληψη τροφής), την οποία ο οργανισμός προσπαθεί να αντιρροπήσει με απότομη αύξηση του σακχάρου το πρωί. Σπανιότερα οφείλεται σε ανεπαρκή διάρκεια δράσης ή ανεπαρκή δόση της βραδινής ινσουλίνης ή των αντιδιαβητικών φαρμάκων, που αφήνουν τον οργανισμό ακάλυπτο κατά τις πρωινές ώρες.

Η ινσουλίνη δεν είναι επικίνδυνη από μόνη της· είναι μια φυσική ορμόνη που παράγεται από το πάγκρεας και όταν ο οργανισμός δεν μπορεί να την παράξει η εξωγενής χορήγησή της αποτελεί ζωτικής σημασίας θεραπεία. Κίνδυνοι προκύπτουν μόνο όταν χρησιμοποιείται λανθασμένα, όπως σε περιπτώσεις υπερδοσολογίας, παράλειψης γεύματος, έντονης άσκησης χωρίς προσαρμογή της δόσης ή σύγχυσης στον τύπο της ινσουλίνης (ταχείας, ενδιάμεσης και βραδείας δράσης ινσουλίνη) καταστάσεις που μπορεί να οδηγήσουν σε υπογλυκαιμία. Επίσης, πρέπει να επισημανθεί ότι τυχόν παράλειψη των ενέσεων ινσουλίνης στον διαβήτη τύπου 1 μπορεί να οδηγήσει σε κετοξέωση , μια σοβαρή κατάσταση απορρύθμισης του διαβήτη.
Όταν όμως η δόση είναι η κατάλληλη , όταν παρακολουθεί κανείς το σάκχαρό του τακτικά, όταν ακολουθεί το πρόγραμμα γευμάτων και γνωρίζει πώς να αντιμετωπίσει μια υπογλυκαιμία, η ινσουλίνη είναι μια απολύτως ασφαλής και σωτήρια θεραπεία.

Η σωστή μέτρηση της προλακτίνης πρέπει να πραγματοποιείται το πρωί, ιδανικά μεταξύ 08:00 και 10:00, λόγω των φυσιολογικών διακυμάνσεων των επιπέδων της ορμόνης μέσα στη μέρα και 3 ώρες τουλάχιστον μετά την πρωινή έγερση. Πριν από την αιμοληψία ο εξεταζόμενος πρέπει να είναι νηστικός και να παραμείνει καθιστός και ήρεμος για 15–20 λεπτά. Το προηγούμενο 24ωρο δε θα πρέπει να έχει προηγηθεί έντονη άσκηση, σεξουαλική επαφή ή ερεθισμός των θηλών καθώς και να δοθεί σύσταση για αποφυγή αλκοόλ το προηγούμενο βράδυ.

Η ινσουλίνη μπορεί να επηρεάσει το βάρος επειδή αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο ο οργανισμός χρησιμοποιεί και αποθηκεύει την ενέργεια. Με την έναρξη της ινσουλινοθεραπείας διακόπτεται ο υπερκαταβολισμός που συμβαίνει στον απορρυθμισμένο διαβήτη και μειώνεται η διάσπαση λίπους και μυϊκού ιστού, γεγονός που μπορεί να προκαλέσει μια μικρή αύξηση βάρους. Το συνηθέστερο όμως αίτιο αύξησης βάρους είναι οι υπογλυκαιμίες· όταν η δόση ινσουλίνης είναι μεγαλύτερη από όσο χρειάζεται, ο ασθενής αναγκάζεται να καταναλώνει επιπλέον θερμίδες για να διορθώσει το χαμηλό σάκχαρο. Επομένως εάν υπερεκτιμώνται οι ανάγκες σε ινσουλίνη, δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος : περισσότερη ινσουλίνη, περισσότερες υπογλυκαιμίες, περισσότερο φαγητό. Αντιθέτως όταν η δόση είναι ορθά υπολογισμένη με την αρωγή του θεράποντα ιατρού, οι υπογλυκαιμίες αποφεύγονται και σε συνδυασμό με ένα σταθερό πρόγραμμα διατροφής και ήπια καθημερινή άσκηση επιτυγχάνεται η χρυσή τομή.

Η μέτρηση οστικής πυκνότητας συνιστάται σε γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση, ιδιαίτερα μετά τα 65 έτη, αλλά και σε νεότερες γυναίκες αν έχουν παράγοντες κινδύνου όπως οικογενειακό ιστορικό οστεοπόρωσης, πρώιμη εμμηνόπαυση, χαμηλό σωματικό βάρος, μακροχρόνια λήψη κορτιζόνης, θυρεοειδοπάθειες, ρευματικά νοσήματα ή συχνά κατάγματα. Μια πρώτη εκτίμηση καλό είναι να γίνεται 12 μήνες μετά την τελευταία έμμηνο ρύση.
Επίσης συστήνεται σε άνδρες άνω των 70 ετών ή νωρίτερα αν υπάρχουν αντίστοιχοι παράγοντες κινδύνου, όπως μειωμένα επίπεδα τεστοστερόνης, χρόνια νοσήματα ή λήψη φαρμάκων που επηρεάζουν τα οστά. Η συστηματική παρακολούθηση της οστικής μάζας σε άτομα που ήδη έχουν διαγνωσμένη οστεοπενία ή οστεοπόρωση συμβάλλει στην εκτίμηση της αποτελεσματικότητας της θεραπείας καθώς και στην έγκαιρη διάγνωση σε άτομα που παρουσιάζουν ανεξήγητα κατάγματα ή απώλεια ύψους.

• Πριν από οποιοδήποτε μακρινό ταξίδι, επισκεφθείτε τον Ενδοκρινολόγο σας για έλεγχο της ρύθμισής σας και προγραμματίστε τυχόν εμβολιασμούς εάν απαιτείται.
• Ζητήστε όλες τις απαραίτητες συνταγές σας και ένα ιατρικό σημείωμα που σας επιτρέπει να ταξιδέψετε με τα φάρμακα και τα αναλώσιμα υλικά για τον διαβήτη. Αυτό βοηθά στην ευκολότερη διέλευση από τα σημεία ελέγχου και αποτελεί πηγή πληροφοριών σε περίπτωση που χρειαστεί ιατρική βοήθεια κατά τη διάρκεια του ταξιδιού.
• Εναλλακτικά φορέστε ένα βραχιόλι ιατρικής ταυτότητας που να  υποδηλώνει ότι έχετε διαβήτη ή τοποθετήστε το ιατρικό σημείωμα  σε προφανές μέρος πάνω σας , σε περίπτωση που κάποιος πρέπει να μάθει εάν έχετε ή όχι κάποια πάθηση.
• Συσκευάστε όλα τα φάρμακα, ινσουλίνη,αναλώσιμα του διαβήτη σας συμπεριλαμβανομένων και των πρόσθετων ποσοτήτων στις χειραποσκευές σας ώστε να μπορείτε  εύκολα να έχετε πρόσβαση και να αποφύγετε τυχόν ζητήματα που σχετίζονται με χαμένες ή καθυστερημένες παραδοτέες αποσκευές. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό όταν ταξιδεύετε αεροπορικώς, καθώς οι παραδιδόμενες αποσκευές ενδέχεται να εκτεθούν σε ακραίες θερμοκρασίες – πολύ κρύο στον κάτω χώρο αποθήκευσης του αεροσκάφους, πολύ ζεστό στην περιοχή κράτησης με συνέπεια μειωμένη αποτελεσματικότητα της ινσουλίνης. Βεβαιωθείτε ότι η ινσουλίνη είναι σωστά συσκευασμένη. Υπολογίστε τρεις έως τέσσερις φορές περισσότερο από ό,τι απαιτείται αν ταξιδεύετε σε απομακρυσμένες τοποθεσίες όπου τα ιατρικά είδη δεν είναι άμεσα διαθέσιμα.
• Συσκευάστε μερικά σνακ για να αντιμετωπίσετε πιθανά επεισόδια υπογλυκαιμίας.
• Εάν ταξιδεύετε με αεροπλάνο , ζητήστε ένα γεύμα «φιλικό προς τον διαβήτη» και, εάν είναι δυνατόν, ενημερώστε την αεροπορική εταιρεία εκ των προτέρων ότι έχετε διαβήτη.
• Εάν αλλάξετε ζώνες ώρας, ίσως χρειαστεί να προσαρμόσετε τα προγράμματα φαρμακευτικής αγωγής σας. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό όταν η διαφορά ώρας είναι μεγαλύτερη από τρεις ώρες. Συνιστάται να αρχίσετε σταδιακά να προσαρμόζετε το πρόγραμμα ινσουλίνης σας λίγες ημέρες πριν από το ταξίδι.
• Ελέγχετε συχνά τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα σας κατά τη διάρκεια του ταξιδιού.
• Όταν ταξιδεύετε με αεροπλάνο ή λεωφορείο μεγάλων αποστάσεων, ειδοποιήστε ένα μέλος του προσωπικού ότι έχετε διαβήτη, ώστε να είναι προετοιμασμένοι σε περίπτωση που χρειάζεστε ιατρική βοήθεια.

Λίστα ελέγχου με τα απαραίτητα για άτομα με διαβήτη που ταξιδεύουν και λαμβάνουν ινσουλίνη ή/και θεραπεία από το στόμα (δισκία):

• Εξοπλισμός παρακολούθησης γλυκόζης αίματος και σχετικά αναλώσιμα, όπως ταινίες, σκαρφιστήρες και συσκευή για τρύπημα στο δάχτυλο  και αισθητήρες (εάν χρησιμοποιείτε CGM)
• Φιαλίδια ή στυλό ινσουλίνης
• Δισκία ή/και ενέσιμα φάρμακα για τον διαβήτη
• Σύριγγες ή βελόνες
• Μια ισοθερμική τσάντα
• Πηγές υδατανθράκων ταχείας δράσης (π.χ. δισκία γλυκόζης, ζάχαρη, γλυκαντικά ποτά*)
• Ένα ζευγάρι άνετα παπούτσια

    * Εάν πρέπει να περάσετε από την ασφάλεια του αεροδρομίου, θυμηθείτε ότι, σε πολλά μέρη, τυχόν υγρά και τζελ θα απομακρυνθούν από εσάς εάν υπερβαίνουν τα 100 ml.

Παρόλο που η μέθοδος οστικής πυκνομετρίας DEXA είναι ένας τύπος ακτινογραφίας, εκπέμπει πολύ μικρή ποσότητα ακτινοβολίας. Λαμβάνει κανείς περίπου την ίδια ακτινοβολία που δέχεται ένας μέσος άνθρωπος από το περιβάλλον μέσα σε μία ημέρα. Αποτελεί δηλαδή μια εξέταση που δεν επιβαρύνει τον οργανισμό μας.

Μετά την επίτευξη του κορυφαίου αναστήματος σε νεαρή ηλικία έχουμε μια σταθεροποίησή του μέχρι περίπου το 40ό έτος της ηλικίας. Ακολουθεί, και στα δύο φύλα, μια βραδεία αλλά σταθερή μείωση του αναστήματος στο υπόλοιπο διάστημα της ζωής του ανθρώπου που κυμαίνεται φυσιολογικά στο ένα εκατοστό κάθε δεκαετία ζωής, περισσότερο πάντως μετά το 50ό έτος στις γυναίκες και το 60ό στους άνδρες. Μία φυσιολογική γυναίκα αναμένεται να έχει χάσει σε ηλικία 80 ετών 3-4 εκατοστά, ενώ ένας άνδρας 2-3 εκατοστά. Η απώλεια του αναστήματος δεν οφείλεται αποκλειστικά στην οστεοπόρωση, αλλά και σε διάφορες άλλες αιτίες όπως η απώλεια του ύψους των μεσοσπονδυλίων δίσκων, οι οστεοπορωτικές παραμορφώσεις των σπονδύλων, η αύξηση της φυσιολογικής κύφωσης της θωρακικής μοίρας και της λόρδωσης της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, η οστεοαρθρίτιδα κυρίως των γονάτων και λιγότερο των ισχίων. Στα ηλικιωμένα άτομα η απώλεια υψους συμβαίνει και γιατί μεταβάλλεται το σχημα του σώματος από τη σαρκοπενία (προοδευτική απώλεια της μάζας και της απόδοσης του μυϊκού μας συστήματος) τη σύγχρονη αύξηση του λίπους καθώς και από την οστεοαρθρίτιδα σε όλες τις αρθρώσεις.

Το βάρος στο οποίο στοχεύουμε σ’ έναν άνθρωπο εξαρτάται από πολλούς παράγοντες όπως η ηλικία, το φύλο, το συνολικό ποσοστό λίπους στο σώμα, η φυσική δραστηριότητα που κάνει το άτομο και άλλα προσωπικά χαρακτηριστικά που αφορούν τον τρόπο ζωής του. Ο υπολογισμός του ιδανικού, για τον καθένα μας, βάρους γίνεται με συνεργασία του επιστήμονα διαιτολόγου και του θεραπευόμενου συμπεριλαμβάνοντας όλα τα παραπάνω δεδομένα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι άτομα υπέρβαρα ή παχύσαρκα αρκεί να αλλάξουν τον τρόπο ζωή τους τους για να πετύχουν απώλεια σωματικού βάρους τουλάχιστον 5-7% του αρχικού και να παρουσιάσουν κλινική βελτίωση!

Πρόκειται για μία λιποπρωτεΐνη η οποία μεταφέρει χοληστερόλη και σχετίζεται με αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο.

Tα αυξημένα επίπεδα της είναι ανεξάρτητος παράγοντας κινδύνου για ισχαιμικά επεισόδια και στεφανιαία νόσο γιατί ευνοούν την αθηροσκλήρωση, τη θρόμβωση, επιδεινώνουν την ασβέστωση και στένωση της αορτικής βαλβίδας της καρδιάς και αποσταθεροποιούν τις αθηρωματικές βλάβες.

Η αυξημένη τιμή της LP(a) καθορίζεται γενετικά δηλαδή κληρονομείται.

Να σημειωθεί πως κάποιoς μπορεί να έχει φυσιολογικό προφίλ λιπιδίων και παρά ταύτα να έχει αυξημένη LP(a) ενώ δυστυχώς η τιμή της επηρεάζεται ελάχιστα από την δίαιτα την άσκηση και άλλους περιβαλλοντικούς παράγοντες.

Δεν υφίσταται ειδική φαρμακευτική αγωγή για τη μείωσή της αλλά ο εντοπισμός αυξημένης τιμής λιποπρωτείνης a αποτελεί λόγο έναρξης της κλασικής υπολιπιδαιμικής αγωγής ή εντατικοποίησης της ήδη υπάρχουσας με στόχο τη μείωση του συνολικού κινδύνου.

Ναι, οι αισθητήρες είναι αδιάβροχοι.

Μπορείτε να κάνετε ντους ή και να κολυμπήσετε , όχι όμως περισσότερο από 30 λεπτά κάθε φορά. Να θυμάστε ότι πρέπει να περιμένετε 1-2 ώρες μετά την τοποθέτησή του για να εκτεθεί στο νερό.

Εφόσον το δέρμα μας είναι καθαρό και βρισκόμαστε στο οικιακό μας περιβάλλον, δεν απαιτείται αντισηψία της περιοχής, αλλά καλό πλύσιμο των χεριών μας.Απολύμανση δέρματος χρειάζεται όταν βρισκόμαστε σε νοσοκομειακό περιβάλλον.