Νόσος Addison
Η νόσος Addison είναι πρωτοπαθής επινεφριδιακή ανεπάρκεια που οφείλεται σε καταστροφή του επινεφριδικού φλοιού, συνήθως μέσω αυτοάνοσου μηχανισμού. Η βλάβη οδηγεί σε έλλειψη κορτιζόλης, αλδοστερόνης και ανδρογόνων. Η μειωμένη κορτιζόλη προκαλεί αύξηση της ορμόνης ACTH, η οποία ευθύνεται για τη χαρακτηριστική μελάγχρωση του δέρματος (πιο σκούρος τόνος στο χρώμα του δέρματος). Η έλλειψη αλδοστερόνης οδηγεί σε υπονατριαιμία, υπερκαλιαιμία, αφυδάτωση και χαμηλή αρτηριακή πίεση. Κλινικά οι ασθενείς εμφανίζουν έντονη κόπωση, απώλεια βάρους, ανορεξία, γαστρεντερικές διαταραχές και ορθοστατική υπόταση. Σε σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να παρουσιαστεί επινεφριδική κρίση, κατάσταση απειλητική για τη ζωή με υπόταση και καταπληξία. Η θεραπεία βασίζεται στη δια βίου υποκατάσταση με γλυκοκορτικοειδή, συνήθως υδροκορτιζόνη, και με αλατοκορτικοειδή όπως η φλουδροκορτιζόνη. Ειδικότερα σε καταστάσεις στρες η λοίμωξης απαιτείται κατάλληλη αύξηση της δόσης των γλυκοκορτικοειδών, ενώ σε επινεφριδική κρίση χορηγούνται άμεσα ενδοφλεβίως κορτικοστεροειδή και υγρά.